صغحه اصلی
محصولات
بذر خانگی
کاتالوگ
گالری
مقالات اموزشی<
اخبار
درباره ما
تماس با ما<

آفتابگردان پابلند تک رنگ زرد (شاخه بریده)

annuus Helianthus

افزودن به لیست مورد علاقه
  • ویژگی های محصول :
  • کد محصول : 1142
  • نام : آفتابگردان
  • نام علمی : annuus Helianthus
  • خانواده : Asteraceae
  • خصوصیات : پابلند
  • ارتفاع : ۲۰۰ سانتیمتر
  • پهنا : ۴۰ الی ۵۰ سانتیمتر
  • تعداد بذر در هر گرم : 3۰ عدد
  • تعداد بذر مورد نیاز : 5۰ گرم یا ۱۵۰۰ عدد بذر برای ۱۰۰۰ بوته
  • دمای مناسب جوانه زنی : دمای ۱۵ درجه سانتیگراد در مدت ۷ الی ۱۴ روز
  • دمای مناسب برای رشد گیاه : ۱۵ درجه سانتیگراد
  • زمان گل دهی : ۲ الی ۳ ماه پس از کاشت بذر
  • مورد مصرف : کاشت به عنوان گیاه پوششی یکساله و گل شاخه بریده
سوالی داری ؟
52240357 - 041
توضیحات کامل دیدگاه کاربران (0)

 

معرفی گل آفتابگردان زینتی :

گیاه آفتابگردان با نام علمی Helianthus spp و از تیره مرکبان (Compositae) یا آستراسه (Asteraceae) می باشد. گلهای آفتابگردان گیاهانی یکساله هستند که علاوه بر جنبه تزئینی به دلیل تولید دانه های روغنی بصورت خوراکی یا در صنایع روغن کشی مورد استفاده قرار میگیرند.

از گونه های مهم یکسالهH.Annuus میباشد.گونه Annuus Helianthus در مقایسه با ۵۰ گونه دیگر، بیشترین سطح زیر کشت را به خود اختصاص داده است. این گونه شامل تعداد زیادی زیر گونه میباشد که اشکال ابتدایی، یک ساله و دارای شاخه های انشعابی که هر انشعاب به طبق کوچکی ختم شده و بذور بعد از پایان گلدهی ریزش میکنند، در این گونه دیده میشود.

در آفتابگردان برگها کم و بیش قلبی شکل و یا سه گوش بوده و کنار آنها دندانه ای و ریز اره می باشند برگها دارای دمبرگ گوشتی و دراز بوده و بطور عمده سطح برگها از کرکهای خشن پوشیده شده که به کاهش تعرق کمک میکنند. در گل افتابگردان بالغ به طور معمول رو به شرق است و حرکت نمیکند ولی پهن برگ و جوانه های افتابگردان جوان هنگام صبح به سوی شرق هنگام غروب به طرف غرب و ظهر رو به بالا میباشد.

طول دوره رشد آفتابگردان بسته به رقم و کلیه عوامل محیطی از ۹۰ تا ۱۵۰ روز می باشد. خواستگاه آفتابگردان آمریکای شمالی بوده و این گیاه سمبل ایالات کانزاس محسوب می شود این گیاه در سال ۱۵۱۰ میلادی توسط اسپانیایی ها به اروپا برده شد و تا اواخر قرن ۱۶، آفتابگردان به عنوان گیاه زینتی سراسر اروپای غربی و شرقی تا انگلستان را فرا گرفت.

ترکیبات شیمیائی: تخمه آفتابگردان بسیار مقوی است و درای ۲۴% مواد پروتئینی، ۴۷% روغن، ۲۰% مواد هیداروکربن، ۸% فسفر، ۹% پتاسیم و به غیر از این مواد دارای ویتامین‌های A و B نیز می‌باشد‌. روغن تخم آفتابگردان درای ۷۰% اسید لینوئیک و مقداری فسفولیپید و ویتامین E می‌باشد به همین دلیل چربی خون را پائین آورده و کلسترول را تنظیم می‌کند.

کنترل علفهای هرز: کنترل علفهای هرز با استفاده از علف کشها بسیار مطلوب است . از علف کشهایی که بصورت قبل از کاشت جهت کنترل بذر علفهای هرز مختلف در آفتابگردان قابل مصرف است می توان اپتام (Eptam) و تریفلورالین Ttifluralin را مورد اشاره قرار داد . این علف کشها را می توان قبل از پشته بندی روی خاک پاشید ، با دیسک تا عمق ۱۰ سانتی متری با خاک مخلوط و سپس پشته بندی کرد. میزان مصرف اپتام ۴ تا ۵ لیتر از مولسیون ۷۵ درصد و میزان مصرف تریفلورالین حدود ۲/۱ لیتر در خاکهای سبک و ۴/۲ لیتر در خاکهای سنگین از امولسین ۴۸ درصد می باشد .

 

آفتابگردان دارای گل آذین بزرگ شبیه خورشید است که به همین علت اغلب در دنیا با نام گل آفتاب(sunflower) نامیده میشود.

از گل آفتابگردان برای تزئین دسته گل، بوستانها، تراسها، پشت بام و حیاط استفاده می گردد.

 

 آبیاری :

گل آفتابگردان به آبیاری کافی و منظم احتیاج دارد اما می تواند تا حدودی دوره خشکی را تحمل نماید. و این امر به دلیل ریشه مستقیم و توسعه یافته گیاه آفتابگردان می باشدکه پتانسیل نفوذ آن در خاک به سه متر می رسد. آبیاری منظم و مرتب به خصوص در طی ماه اول به رشد و توسعه مناسب سیستم ریشه این گیاه کمک می کند. از طرفی آبیاری بیش از اندازه موجب عدم شکل گیری و یا بدشکل شدن بذرهای شکل گرفته در مرکز گل می شود و خیس بودن همیشگی خاک در نهایت موجب زردی برگها و ریزش آنان و پژمردگی و مرگ گیاه می شود.

 

 

 

 نور : 

آفتابگردان همان طور که از نامش پیداست عاشق نور خورشید است و به محیطی پر نور و با نور مستقیم آفتاب نیاز دارد و در شرایط نور کافی خوب رشد کرده و راست قامت می شود و درمکانهای سایه و کم نور موجب ضعیف و کوچک شدن گلها وخم شدن ساقه یا عدم شکل گیری گل خواهد شد.

گل آفتابگردان از نظر عکس العمل نسبت به طول روز جزو گیاهان بی تفاوت نسبت به طول روز میباشد.

 

  دما : 

گیاه آفتابگردان بهترین رشد خود را در دمای ۲۵-۲۱ درجه انجام می دهد اما دما را تا ۳۳ درجه و همچنین ۱۷ درجه به خوبی تحمل کرده و به رشد خود نیز ادامه می دهد هر مقدار که گرما بیشتر شود بهتر است که آب بیشتری نیز در اختیار گیاه قرار داد و یا فواصل آبیاری را کوتاه تر کرد اما هر مقدار که هوا سردتر باشد بهتر است که فواصل آبیاری را نیز بیشتر کرد و همچنین در این شرایط به آب کمتری نیز احتیاج است.

 

  خاک :

خاک سبک دارای کود حیوانی پوسیده که در اثر آبیاری  فراوان باطلاقی نشود و همچنین خاکی با زهکش خوب و حاوی مواد ارگانیک همانند خاک برگ و یا کود پوسیده دامی به رشد این گیاه کمک می کند. همچنین اضافه کردن شن به میزان ۱۰٪ میزان کل حجم مخلوط خاک به زهکش بهتر خاک کمک می کند.

آفتابگردان به شوری خاک نسبتا مقاوم است و در محدوده ای از اسیدیته خنثی رشد خوبی دارد.

 

  تکثیر :

کاشت بذر یکی از راه های متداول کاشت این گیاه است  و می توان کاشت بذر را قبل از مساعد شدن شرایط آب و هوایی محیط بیرون و در مکانی محفوظ همانند اتاقهای منزل انجام داد . برای اینکه بذر این گیاه را به شکل مستقیم در فضای باز بکاریم می بایست که دما حداقل ۱۰ درجه سانتیگراد به خصوص در طی شب باشد. برای کاشت بذرها می توان از مخلوط خاک برگ و شن استفاده کرد و عمق کاشت بذرها حدود ۳-۱ سانتیمترمیباشد . جوانه زنی بذر حدود ۲-۱ هفته طول می کشد اگر بذرها در داخل گلدان می کارید و سپس قصد جابه جا کردن نشا را دارید اجازه دهید که گیاهان جوان دارای ۶-۴ عدد برگ شوند سپس آنهارا جابه جا کنید. یکی دیگر از روشهای تکثیر آفتابگردان که البته غیر معمول به نظر می رسد استفاده از قلمه است البته این روش برای نمونه هیا چند ساله مورد استفاه قرار میگیرد که از این گیاهان قلمه چوب نرم از ساقه های حاصل از رشد فصل جاری گرفته می شود و زمان مناسب این کار بهار است البته در سایر زمانهای سال نیز قابل اجرا است اما به هر حال موقعی که گیاه هنوز گل ندارد و یا تعداد کمی گل دارد باید قلمه ها تهیه شود و همچنین قلمه های تهیه شده از ساقه گلدار ریشه نخواهند داد. طول قلمه ها حدود ۱۵-۱۲ سانتیمتر است و برگهای موجود در پایین قسمت قلمه ها بجز ۲ برگ انتهایی قلمه جدا میشوند توجه این قلمه ها به دمای هوا حساس هستند و علاوه بر اینکه باید زود آنها را کاشت می بایست آنها را در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب قرار داد . بستر مناسب کاشت از مخلوط پیت موس و شن یا خاک برگ و شن تشکیل شده است قبل از کاشت قلمه ها باید به خوبی مخلوط را خیس کرد و بعد از گذشت یک ساعت و خروج آب اضافی نسبت به کاشت قلمه ها اقدام کرد. ریشه زایی حدود ۴-۲ هفته طول می کشد . برای انتقال این قلمه ها به شرایط نور مستقیم باید به تدریج عمل کرد یعنی هر هفته میزان تابش نور را افزایش داد تا گیاه نسبت به شرایط گرمتر مقاومتر شود تا اینکه بتوانند حدود ۶ ساعت نور مستقیم آفتاب را بدون اینکه پژمرده شوند تحمل کنند. همچنین گیاهان چند ساله را با روش تقسیم بوته نیز می توان تکثیر کرد و زمان مناسب این کار نیز اواخر بهار است . کافی است که کنار گیاه مادری را حدود ۱۵ سانتیمتر حفر کنیم آنگاه ریشه های گوشته را خواهیم دید که می توان آنرا از گیاه مادری جدا کرد و در مکانی جدا کانه کاشت کرد. عمق کاشت مناسب نیز حدود ۱۵-۱۲ سانتیمتر است و این قسمت کاشت شده بعد از حدود ۳۰ روز فعالیت و رشد و جوانه زنی خود را آغاز می کند.

 

  بیماریها و آفات :

مهمترین آفت اختصاصی آفتابگردان در ایران پروانه دانه خوار آفتابگردان با نام علمی Homoeosoma nebulella است . لارو این پروانه به رنگ عمومی شکری و سر قهوه ای رنگ از برگ و گلها تغذیه و سپس به دانه حمله می کند .

در هر حال می توان از سموم تیودان و دیازینون در دو نوبت یکی همزمان با تشکیل گلها و دیگری حدود ۱۰ روز بعد استفاده نمود . انهدام بقایای گیاهی آلوده از طریق سوزانیدن یا شخم بقایا جهت از بین بردن لاروها و شفیره های زمستان گذران مفید است . مؤثرترین روش مبارزه با این آفت استفاده از ارقام مقاوم است .

حشرات دیگری که در ایران به آفتابگردان حمله می کند عبارتند از شب پره زمستانی ، سوسکهای گرده خوار و پروانه کار ادربنا این آفت اهمیت اقتصادی زیادی ندارد .

از بیماریهای مهم آفتابگردان در ایران می توان سفیدک داخلی وزنگ آفتابگردان را نام برد . عامل بیماری سفیدک داخلی قارچی است بنام Plasmopora helianthi که بوسیله خاک و بذر آلوده انتقال ،‌از طریق ریشه به نبات سرایت و بحال سیستمیک در می آید . مبارزه با این بیماری انتخاب بذر غیر آلوده ، ضد عفونی بذر با سموم قارچ کش مانند گرانوزان یا مرکوران به میزان ۲ در هزار ، تناوب زراعی ، کندن و سوزاندن بقایای گیاهی آلوده و کشت ارقام مقاوم انجام پذیر است .

عامل بیماری زنگ آفتابگردان قارچی است بنام Puccinia helianthi رشد و نمو این قارچ سبب پیدایش لکه های برجسته و پراکنده ای به رنگ قهوه ای تیره در پشت برگها می گردد که در نهایت منجر به رد شدن و ریزش برگها می شود . مهمترین راه مقابله با این بیماری استفاده از ارقام مقاوم است .

سمپاشی محصول با گل گوگرد یا ترکیبات قارچ کش دیگر در صورت اقتصادی بودن مؤثر است .

از بیماری های این گیاه می توان به این موارد اشاره کرد:  لکه برگی آلترناریا که موجب بروز لکه هایی خشکیده و کرم رنگ بر روی ساقه های گیاه برگها بخصوص برگهای مسن می شود. سفیدک پودری که نواحی سفید رنگی بر روی برگها و ساقه ها بخصوص قسمتهای جوان ایجاد می شود. پوسیدگی انتهایی ساقه که موجب خشک شدن و از بین رفتن گل و دیگر نواحی انتهای ساقه ها می شود و محصول را از بین می برد. بیماری زنگ که در قسمت زیرین برگها و گاهی ساقه ها لکه های نارنجی و قرمز رنگ ایجاد می کند. بیماری قانقاریای ساقه که معمولا موجب پوسیدگی ساقه از ناحیه نزدیک به سطح خاک و در نتیجه شکستن ساقه گیاه می شود. پژمردگی ورتیسلیوم که موجب بروز لکه هایی نامنظم قهوه ای رنگ با حاشیه های زرد رنگ بر روی برگها می شود برگها به تدریج کاملا خشکیده و از بین می روند و گیاه نیز از بین خواهد رفت. در میان آفات نیز می توان به لارو حشرات مختلف ، سوسکهای برگخوار، شته ، کنه های تارعنکبوتی و تریپس اشاره کرد.

دیدگاه خود را بنویسید نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “ آفتابگردان پابلند تک رنگ زرد (شاخه بریده) ”
بدون نظرهنوز نظری ثبت نشده
محصولات دیگر :
جستجوی محصول
محصولی برای نمایش موجود نیست !
ورود
آدرس ایمیل :
رمز عبـور :
ثبت نام در گلبرگ پامچال الان ثبت نام کنید